คำจำกัดความของการเสนอราคา

การเสนอราคาคืออะไร?
การเสนอราคาคือข้อเสนอของนักลงทุนเทรดเดอร์หรือตัวแทนจำหน่ายเพื่อซื้อหลักทรัพย์สินค้าโภคภัณฑ์หรือสกุลเงิน การเสนอราคาจะกำหนดราคาที่ผู้ซื้อที่มีศักยภาพยินดีจ่ายตลอดจนปริมาณที่พวกเขาจะซื้อสำหรับราคาที่เสนอนั้น ราคาเสนอยังหมายถึงราคาที่ผู้ดูแลสภาพคล่องยินดีที่จะซื้อหลักทรัพย์ แต่แตกต่างจากผู้ซื้อรายย่อยผู้ดูแลสภาพคล่องต้องแสดงราคาเสนอขายด้วย
พื้นฐานของการเสนอราคา
ราคาเสนอคือราคาของหุ้นสำหรับผู้ซื้อในขณะที่ ask แสดงถึงราคาที่ผู้ขายเต็มใจที่จะยอมรับในการซื้อขาย ความแตกต่างทางคณิตศาสตร์ระหว่างราคาเสนอและการถามเรียกว่า “สเปรด” เมื่อเสร็จสิ้นการซื้อที่ราคาประมูลทั้งการเสนอราคาและการขออาจเพิ่มขึ้นในระดับที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญสำหรับธุรกรรมที่ตามมาหากผู้ขายรับรู้ถึงความต้องการที่แข็งแกร่ง
ภายในการแพร่กระจาย
ส่วนต่างระหว่างราคาเสนอและการถามเป็นตัวบ่งชี้อุปสงค์และอุปทานที่เชื่อถือได้สำหรับเครื่องมือทางการเงินที่เป็นปัญหา กล่าวง่ายๆว่ายิ่งนักลงทุนมีความสนใจมากเท่าใดสเปรดก็จะยิ่งแคบลงเท่านั้น ในการซื้อขายหุ้นสเปรดจะแตกต่างกันไปอย่างต่อเนื่องเนื่องจากผู้ซื้อและผู้ขายจับคู่กันทางอิเล็กทรอนิกส์โดยขนาดของสเปรดเป็นดอลลาร์และเซนต์สะท้อนถึงราคาของหุ้นที่ซื้อขาย ตัวอย่างเช่นสเปรด 25 เซนต์ของราคา 10 ดอลลาร์เท่ากับ 2.5% แต่สเปรดจะลดลงเหลือเพียง 0.25% หากราคาหุ้นกระโดดไปที่ 100 ดอลลาร์

ในการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศส่วนต่างราคาเสนอซื้อมาตรฐานในราคาระหว่างธนาคาร EUR / USD อยู่ระหว่างสองถึงสี่ pip ซึ่งเป็นราคาที่เคลื่อนไหวในการแลกเปลี่ยนหนึ่ง ๆ ขึ้นอยู่กับทั้งจำนวนที่ซื้อขายและเวลาของวันที่การซื้อขายเกิดขึ้น โดยทั่วไปสเปรดจะแคบที่สุดในช่วงเช้าในนิวยอร์กเมื่อตลาดยุโรปเปิดทำการพร้อมกัน ตัวอย่างเช่นการเสนอราคา 1.1015 มักจะมาพร้อมกับคำขอระหว่าง 1.1017 ถึง 1.019 สเปรดเสนอราคา USD / JPY มาตรฐานคือ 106.18 ถึง 106.20 คู่สกุลเงินที่มีการซื้อขายน้อยมักจะมีสเปรดที่กว้างขึ้น
ผู้ดูแลตลาด
ผู้ดูแลสภาพคล่องมักเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญมีความสำคัญต่อประสิทธิภาพและสภาพคล่องของตลาด ด้วยการอ้างราคาเสนอซื้อและราคาถามพวกเขาก้าวเข้าสู่ตลาดหุ้นเมื่อการจับคู่ราคาทางอิเล็กทรอนิกส์ล้มเหลวทำให้นักลงทุนสามารถซื้อหรือขายหลักทรัพย์ได้ ผู้เชี่ยวชาญจะต้องเสนอราคาในหุ้นที่พวกเขาซื้อขายเสมอ แต่ไม่มีข้อ จำกัด ในส่วนต่างราคาเสนอซื้อ

ในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศผู้ค้าระหว่างธนาคารทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลสภาพคล่องเนื่องจากพวกเขาให้ราคาแบบสองทางอย่างต่อเนื่องแก่ทั้งคู่สัญญาโดยตรงและระบบการซื้อขายอิเล็กทรอนิกส์ สเปรดของพวกเขาจะกว้างขึ้นในช่วงเวลาที่ตลาดผันผวนและไม่แน่นอนและไม่เหมือนกับคู่ค้าในตลาดหุ้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องสร้างราคาในตลาดที่มีสภาพคล่องต่ำ