Elliott Wave: wyjaśnienie fal korekcyjnych

Rynek walutowy koryguje więcej niż trendy. Oznacza to, że inwestor korzystający z teorii fal Elliotta do liczenia fal ma do czynienia głównie z falami korekcyjnymi, a nie falami impulsowymi.
Rynek może formować proste lub złożone ruchy naprawcze; w przypadku każdej zmiany rynkowej inwestorzy muszą zdecydować, czy jest to ruch impulsywny, czy korygujący. Inwestorzy używają liter do oznaczania fal.
Wszystkie fale korekcyjne, proste lub złożone, nazywane są „trójfalowymi” lub „strukturami trójfalowymi”, nawet jeśli rzeczywista liczba fal jest czasami większa niż trzy. Termin „trójki” odnosi się jedynie do natury korekcyjnej i jest kluczową różnicą między falą korekcyjną a impulsową.

Elliott znalazł trzy rodzaje prostych poprawek.

1. Płaskie wzory
   Płaski wzór to struktura trójfalowa z dwiema falami korekcyjnymi i jedną falą impulsową. Oznaczona jako a-b-c, tylko fala c jest impulsywna i przestrzega wszystkich reguł fali impulsywnej, jak wyjaśniono w poprzedniej lekcji tego kursu.
   Kluczem do płaskiego wzoru jest zniesienie fali b; musi prześledzić co najmniej 61,8% poprzedniej fali. Płaskie formacje są najczęstszym rodzajem fal korekcyjnych i przyjrzymy się im bardziej szczegółowo w przyszłej lekcji.
2. Zygzaki
   Zygzak to kolejna trójfalowa struktura, która ma dwie fale impulsowe. Oznaczone również jako a-b-c, fale a i c są impulsowe, a tylko fala b jest korygująca.
   Podobnie jak płaska struktura, zniesienie fali b jest również tutaj krytyczne, ale w przeciwieństwie do płaskiego, cofa mniej niż 61,8% poprzedniej fali a, więc struktura a-b-c ma zero znaczących zniesień.
3. Trójkąty
   Zdecydowanie najpowszechniejsze struktury korekcyjne, trójkąty prawie zawsze tworzą się w każdym przedziale czasowym. Kiedy rynek oczekuje korekty, istnieje szansa, że ​​trójkąt jest przynajmniej częścią struktury korekcyjnej.
   Mimo pięciu segmentów mówi się, że trójkąt jest strukturą trójfalową, ponieważ wszystkie jego segmenty – fale a-b-c-d-e – wykazują aktywność korekcyjną, stąd nazwa „trzy”.
   Trójkąt rzadko pojawia się jako prosta korekta. Jeśli tak, może pojawić się tylko w czwartej fali, a nie w drugiej fali. Trójkąt może również tworzyć się na fali b zygzaka. Jednak w większości przypadków trójkąt pojawia się jako część złożonej korekty. Jak dowiesz się w dalszej części tego kursu, złożona korekta nigdy nie zaczyna się od trójkąta, ale prawie zawsze kończy się jednym.

Na wynos:
W płaszczyźnie fala b cofa się co najmniej 61,8% poprzedniej fali a.
W zygzaku fala b cofa się o mniej niż 61,8% poprzedniej fali a.
Wszystkie fale korekcyjne nazywane są „trójkami”, mimo że niektóre mają więcej niż trzy segmenty.
Fale korekcyjne mogą być proste lub złożone.
Trójkąty najprawdopodobniej można znaleźć w złożonych poprawkach.